Podstawowe warunki – czas trwania Kurzfristige Beschäftigung,
Zgodnie z niemieckimi przepisami, aby zatrudnienie zostało zakwalifikowane jako Kurzfristige Beschäftigung, muszą zostać spełnione następujące warunki:
- Maksymalnie 3 miesiące (90 dni kalendarzowych) zatrudnienia lub maksymalnie 70 dni roboczych w roku kalendarzowym.
- Przy obliczaniu limitu uwzględnia się wszystkie okresy krótkoterminowych zatrudnień u wszystkich pracodawców w danym roku.
- Praca nie może być wykonywana regularnie – musi mieć charakter okazjonalny.
- Okres zatrudnienia musi być z góry określony (np. „od 1 lipca do 15 sierpnia”).
- Praca musi być dodatkowa, nie może stanowić głównego źródła utrzymania pracownika.
Ubezpieczenie społeczne (Sozialversicherung)
Zatrudnienie krótkoterminowe jest zwolnione z obowiązku opłacania składek na:
- ubezpieczenie zdrowotne,
- ubezpieczenie emerytalne,
- ubezpieczenie pielęgnacyjne,
- ubezpieczenie na wypadek bezrobocia.
Warunkiem zwolnienia jest spełnienie wymogów dotyczących czasu zatrudnienia i okazjonalnego charakteru pracy.
Pracodawca również nie opłaca żadnych składek za pracownika sezonowego.
Uwaga: pracownik, mimo braku składek, musi posiadać ważne ubezpieczenie zdrowotne – z Polski lub Niemiec (zgodnie z § 193 Abs. 3 VVG).
Wynagrodzenie i podatki – praca sezonowa
W przypadku Kurzfristige Beschäftigung:
- Nie obowiązuje górny limit zarobków.
- Wysokość wynagrodzenia nie wpływa na samą kwalifikację zatrudnienia jako krótkoterminowego.
- Podatek dochodowy można naliczyć według indywidualnej klasy podatkowej (Steuerklasse) lub ryczałtem.
Możliwość zastosowania podatku zryczałtowanego zależy od spełnienia warunku średniego wynagrodzenia dziennego.
Z obniżonej stawki ryczałtowej mogą korzystać m.in. gospodarstwa rolnicze (np. uprawa szparagów), firmy ogrodnicze czy zakłady leśne. Firmy wykonujące prace około-rolnicze lub rolnictwo komercyjne nie kwalifikują się do ulgi.
